Deze week staat werkgeluk centraal tijdens de Dutch Happiness Week. Nancy Peeters van het Netwerk Werkgeluk schreef dit interessante evidence based artikel op basis van een recent onderzoek, uitgevoerd door PwC.

                                                                                                                                   ****

Na een jaar coronacrisis, berichten over faillisementen en baanverlies, is werkgeluk dan nog wel relevant? Het antwoord op deze vraag zal je verrassen.

Blik van CEO’s op de toekomst

‘Uiteindelijk zijn het de mensen die het verschil blijven maken’, zegt bestuursvoorzitter Ad van Gils van PwC. ‘De menselijke vaardigheden, de creativiteit, het leggen van de verbinding, het goed luisteren naar elkaar: dat is denk ik wel iets wat we geleerd hebben in deze crisis, dat dat toch het verschil blijft maken.’

Aandacht voor welbevinden

In dit onderzoek valt op dat – ondanks de grote financiële klappen die een deel van de bedrijven afgelopen jaar te verduren kreeg – juist aandacht voor het welbevinden van medewerkers door CEO’s gezien wordt als belangrijk aandachtspunt. Naast aandacht voor onderwerpen als duurzaamheid en digitale transformatie, zien de Nederlandse CEO’s dus nog een belangrijk aandachtspunt: de medewerker. Door de corona-pandemie, was er ineens aandacht voor het aanpassen van werkplekken aan de anderhalve meter-regel, werken vanuit huis en aan de betrokkenheid van medewerkers. Als gevolg van de aandacht voor deze sterk veranderde werkomstandigheden wil 43% van de CEO’s meer focussen op de bedrijfscultuur. 33% wil meer aandacht besteden aan de gezondheid en het welbevinden van hun medewerkers. Met de betrokkenheid van medewerkers gaat 29% van hen aan de slag. De reputatie als ethische en sociaal verantwoordelijke werkgevers, dat is waar 15% van de CEO’s op in wil zetten.

Aantrekkelijk werkgeverschap

Bedrijfscultuur, welbevinden van medewerkers en sociale verantwoordelijkheid zijn dus in veel organisaties een serieus aandachtspunt de komende tijd. Dit in tegenstelling tot het verbeteren van arbeidsvoorwaarden: dat wordt slechts door 8% van de CEO’s genoemd.

Dat is opvallend. In een groot aantal sectoren is krapte op de arbeidsmarkt nog steeds aan de orde van de dag. De oplossing hiervoor was vaak samen te vatten als ‘meer geld’. Helaas blijkt geld (een hoger salaris, betere arbeidsvoorwaarden) maar kort extra te motiveren. Problemen als werkdruk of te weinig zeggenschap over je eigen werk worden daar al helemaal niet mee opgelost. Aandacht voor werkgeluk of welbevinden van medewerkers blijkt een veel langduriger effect te hebben op of je als werkgever aantrekkelijk gevonden wordt. Zo trek je makkelijker de juiste mensen aan en houdt je ze ook langer vast. Bovendien zijn positieve effecten op verzuim en productiviteit te verwachten.

Cultuurschokken

‘Hoewel we er echt nog niet zijn, zijn de CEO’s optimistisch, denken voorbij de crisis en heert er toch een soort optimisme over de periode vanaf nu.’ Dat zegt hoofdeconoom Jan Willem Velthuijsen van PwC. Positieve economische verwachtingen, relatieve bestuurlijke stabiliteit zoals een meevallende Brexit en positieve verwachtingen over omzet en winstgevendheid van hun eigen bedrijf zijn de context waarin de antwoorden gegeven zijn. Dat geeft kennelijk ruimte om verder te denken.

Zoals Jitske Kramer in haar boek ‘Werk heeft het gebouw verlaten‘ beschrijft, hadden we in het begin van de coronacrisis te maken met een eerste cultuurschok. Daarin hadden we vooral praktische vragen en zorgen: we moesten onze manier van werken razendsnel aanpassen. In de tweede cultuurschok ervoeren we een mentale klap. Met elkaar hierover in gesprek blijven bleek noodzakelijk: wat vinden we eigenlijk van wat hier gebeurt, welke betekenis geven we hieraan en hoe gaan we hiermee dealen?

Werkgeluk onderdeel van het nieuwe normaal

De CEO’s in dit onderzoek zijn in gedachten al een stap verder. Zij kijken naar de terugkeerfase. Er komt een ‘nieuwe normaal’, maar hoe gaat dat eruit zien? En hoe wíllen we dat dat eruit ziet? Veel medewerkers verwachten waarschijnlijk – bewust of onbewust – dat dan alles weer bij het oude is. Maar misschien moeten we wel een nieuwe realiteit creëren. We moeten aandacht voor duurzaamheid, sociale verantwoordelijkheid en digitalisering verweven in deze nieuwe realiteit. En ook zijn we ons bewust geworden van het belang van aandacht voor medewerkers.

In die nieuwe realiteit is daarom bij veel bedrijven aandacht voor bedrijfscultuur en welbevinden van medewerkers. Misschien wordt die derde cultuurschok wel een hele verrassende. Niet veel is meer hetzelfde, als straks alles weer ‘normaal’ wordt. Maar werkgeluk als onderdeel van deze ‘nieuwe normaal’, daar kan toch niemand tegen zijn?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

DutchEnglish